.Pain changes people

درد آدم ها را تغییر میدهد.

.Pain changes people

درد آدم ها را تغییر میدهد.

.Pain changes people

یه روزی با دیدن لبخند هاتون میتونستم نفس بکشم..

ی روزایی بود که نفس هام بند میومد ولی لبخندهاتون بهم زندگی بخشید...

اما یهویی ی روزایی اومد که خود همین مجازیا شدن دلیل اشک هام...همونایی که باعث شدن وبلاگ اشک هایم ساخته بشه...

ی روزایی بود که آدم ها منو کشتن توی اینجا..همون روزایی که یک جمله شد وصف رفتنم..و بعد هم حذف همه وبلاگ هام...

من همه اون روزها رو فراموش نمیکنم...هیچ کدوم از این روزها رو..هیچ وقت...هیچ کدومتون رو...من شاید ببخشمتون...شاید به روتون نیارم که چقدر دلم گرفت از همتون...ولی مطمئن باش دیگه جای قبلی رو توی قلبم نداری...مطمئن باش دیگه نمیتونی جای قبلیت رو تصاحب کنی...مطمئن باش مُرد اون ماجده ای که با دستاتون نابودش کردید..مُرد اونی که انقدر به حال خوبت فکر کرد که کشتیش...مُرد اون ماجده ای که توی حرم زل زد به ماه و رو به چشمای یکی لبخند زد و گفت عاشقشه..عاشق همون ماه توی آسمون...مرد اون ماجده ای که ی روزی عاشق بود..که هنوزم ته قلبش جای خالیشو حس میکنه...مرد اون ماجده ای که کُشتیدِش...مُرد....

#مخااااطب_ها_دارد_این_پست!!!


پی نوشت:من قطره به قطره اشک هام رو به یاد دارم..دلیل هر قطره شونو هم به یاد دارم..من هنوزم گاهی مرور میکنم خاطرات رو..میدونید چرا؟چون میخوام مطمئن بشم ازشون درس درستی گرفتم..مطمئن بشم که زندگی هر چند ناخواسته ادامه داره...مطمئن بشم که باید برم و برم...هر چند لی لی کنان و هر چند جست و خیزان..باید رفت...

  • ۹۷/۰۸/۲۸
  • ما جــــــــღــــــدہツ